Turcja mapa polityczna
Mapa polityczna Turcji. Turcja mapa polityczna świata (Azja Zachodnia - Azja) do druku. Turcja mapa polityczna świata (Azja Zachodnia - Azja) pobierz. Polityka Turcji rozgrywa się w ramach ściśle świeckiej parlamentarnej republiki reprezentatywno-demokratycznej, w której szefem rządu jest premier Turcji, oraz systemu wielopartyjnego, o którym mowa na mapie politycznej Turcji. Głową państwa jest prezydent Turcji, który pełni w dużej mierze rolę ceremonialną, ale posiada znaczne uprawnienia rezerwowe. System polityczny Turcji oparty jest na podziale władzy. Władza wykonawcza jest sprawowana przez Radę Ministrów. Władza ustawodawcza należy do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji. Władza sądownicza jest niezależna od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Obecna konstytucja została przyjęta 7 listopada 1982 r. po tureckim referendum konstytucyjnym.
Mapa polityczna Turcji
Turecka konstytucja i większość partii politycznych głównego nurtu są zbudowane na następujących zasadach: Kemalizm, Laicyzm, Modernizacja jak widać na mapie politycznej Turcji. Inne idee polityczne również miały wpływ na turecką politykę i współczesną historię. Szczególne znaczenie mają: Konserwatyzm, Neoliberalizm, Islamizm, Pan-Turkizm, Socjalizm, Komunizm, Anarchizm. Zasady te stanowią kontinuum, wokół którego różne - i często szybko zmieniające się - partie i ugrupowania polityczne prowadziły kampanię (a czasem walkę). Na poziomie powierzchownym znaczenie, jakie urzędnicy państwowi przywiązują do tych zasad i ich stanowisk, można dostrzec w ich reakcji na łamanie protokołu podczas oficjalnych uroczystości.
Inne partie polityczne - patrz Lista partii politycznych w Turcji. Przegląd wyborów i wyników wyborów znajduje się w Wybory w Turcji. Od 1950 roku polityka parlamentarna jest zdominowana przez partie konserwatywne, co widać na mapie politycznej Turcji. Nawet rządząca Partia AK, choć jej trzon kadrowy wywodzi się z nurtu islamistycznego, ma tendencję do identyfikowania się z "tradycją" Partii Demokratycznej (DP). Partie lewicowe, z których najbardziej znana jest Republikańska Partia Ludowa (CHP), posiadająca stabilny elektorat, czerpią większość swojego poparcia z dużych miast, regionów nadmorskich, profesjonalnej klasy średniej oraz grup mniejszościowych, takich jak alewici.